ميرزا أحمد الآشتياني

60

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى )

الفناء لأيّام البقاء ، قد دللتم على الزاد و امرتم بالظّعن و حثثتم على المسير [ السير ] فانّما أنتم كركب وقوف لا تدرون متى تؤمرون بالسّير ، ألا فما يصنع بالدنيا من خلق للآخرة ؟ و ما يصنع بالمال من عمّا قليل يسلبه و تبقى عليه تبعته و حسابه ؟ عباد اللّه ! إنّه ليس لما وعد اللّه من الخير مترك و لا فيما نهى عنه من الشرّ مرغب ، عباد اللّه ! إحذروا يوما تفحص فيه الأعمال و يكثر فيه الزّلزال و تشيب فيه الأطفال . إعلموا عباد اللّه ، إنّ عليكم رصدا من أنفسكم و عيونا من جوارحكم و حفّاظ

--> روزهائى كه باقى و برقرار خواهد بود ( يعنى عالم آخرت ) زيرا بر توشه برداشتن و حقيقت آن دلالت و راهنمائى شده‌ايد ( خداوند در قرآن كريم فرموده : وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى ، توشه برداريد پس همانا بهترين توشه ، تقوى و پرهيزكارى است ) و بكوچ كردن مأمور شده‌ايد ( شما تكوينا از اين عالم بجهان ابدى كوچ ميكنيد پس خود را مهيا و آمادهء سفر كنيد ) و به حركت و سير به سمت عالم آخرت وادار گشته‌ايد ( برحسب طبيعت و گذشتن شب و روز و مدت عمر ) پس شما مانند سوارانى هستيد كه توقف كرده‌اند ( و آمادهء حركت باشند ) نميدانيد چه وقت مأمور بسير و حركت ميشويد ( بواسطهء قائد و زمامدار مرگ ) آگاه باشيد كسى كه براى آخرت آفريده شده با دنيا چه مىكند ( چه كار است او را با آلايش دنيا و علاقهء به آن ) و كسى كه باندك زمان مال و ثروت از او برگرفته شود و از دستش برود و وزر و و بال و حساب آن بر او باقى بماند با آن مال و دلبستگى به آن چه خواهد كرد ؟ بندگان خدا ، همانا براى آنچه خداوند وعده فرموده از اجر و پاداش بندگى و اطاعت ، راه ترك و واگذشتن نيست ، و در آنچه خداوند نهى فرموده كه گناهان و اعمال زشت و بد است موجب ميل و رغبت نباشد ( مقامات عاليهء بهشت و نعمتهاى در آن فروگذاشتنى و رها كردنى نيست ، و شرور و گناهان با سزا و كيفر و شكنجه‌اى كه براى آنهاست خواستنى نباشد ) . بندگان خدا ، حذر كنيد و بترسيد از روزى كه در آن روز اعمال بررسى و كنجكاوى مىشود ( كوچكترين نيك و بد اعمال بازرسى شده و جزا داده شود ) و زلزله و تزلزل و نگرانى در آن روز بسيار مىباشد ، و اطفال و كودكان در آن روز ( از شدت خوف و سختى ) پير ميگردند . بندگان خدا ، بدانيد كه البته بر شما ديده با نانى است از خود شما و جاسوسانى است